به نام قصه، به نام دریایی که هر موجش روایتگر خاطرهای است؛ به نام بادهای جنوب که در لابهلای نخلها، ترانههای کهن را زمزمه میکنند.
بیستوهفتمین جشنواره بین المللی قصهگویی استان هرمزگان، با شعار جهان! با قصه کودکان را ببین فانوسی است در دل شبهای آبی خلیج فارس؛ جایی که صداهای قصهگویان، چون پرتوهای نور، راه را برای کودکان و نوجوانان روشن میسازد.
این جشنواره، آیینهای است که در آن، چهرهی فرهنگ و تاریخ مردمان جنوب، با رنگهای خیال و عطر دریا، بازتاب مییابد.
قصهها در این سرزمین، همچون صدفهاییاند که گوهرهای حکمت و امید را در دل خود نهفته دارند.
هر روایت، پلی است میان گذشته و آینده؛ میان مادربزرگهایی که قصه را در لالاییهایشان میتنیدند و کودکانی که امروز با چشمهای درخشان، به فردا مینگرند.

هیأت داوران بر این باورند که نکاتی را قصه گویان به کار ببرند تا قصه ها شیرین تر وجذاب تر اجراشوند.
۱-اصالت روایت: قصه باید ریشه در فرهنگ بومی، ملی یا جهانی داشته باشد؛ تقلید سطحی، قصه را بیجان میکند.
۲- خلاقیت و نوآوری: قصهگو باید با تصویر و زبان تازه، مخاطب را شگفتزده کند؛ حتی اگر روایت برگرفته از سنتهای کهن باشد.
۳- قدرت بیان و اجرا: هماهنگی لحن، صدا، ریتم و زبان بدن، قصه را زنده میکند و شنونده را همراه میسازد.
۴- ارتباط با مخاطب: نگاه، حرکت و انتخاب واژگان باید شنونده را در دل روایت شریک کند.
۵- ساختار و انسجام: طراحی آغاز، میانه و پایان روشن، قصه را منسجم و روان میسازد.
۶- پیام و ارزشها: قصه باید حامل معنا، امید، اخلاق و اندیشهای باشد که در ذهن مخاطب ماندگار شود.
۷- عناصر نمایشی: موسیقی، لباس، حرکت یا اشیاء باید در خدمت قصه باشند؛ نه آنکه سایهای بر روایت بیفکنند.
۸- تناسب لباس و قصهگو: پوشش باید همخوان با قصه و شخصیت قصهگو باشد و آرامش مخاطب را تقویت کند.
۹- طراحی ورود و پایان: ورود و خروج قصهگو باید حسابشده باشد تا انسجام روایت کامل گردد.
۱۰- ابزار و وسایل: ابزارهای قصهگویی باید اعتبار و کیفیت بصری بیافزایند؛ استفاده افراطی، روایت را تحتالشعاع قرار میدهد.
۱۱- تخیل باورپذیر: قصه باید چنان روایت شود که مخاطب یا آن را باور کند یا باور کند که آنچه میشنود، قصه است.
۱۲- نمادها و استعارهها: بهرهگیری از نمادها و واژگان باید پاسدار ارزشهای اخلاقی و انسانی باشد و با سطح درک مخاطب هماهنگ گردد.
۱۳- طنز هنرمندانه: عنصر طنز، اگر بهجا و هنرمندانه به کار رود، جریان قصه را زندهتر و دلنشینتر میسازد. این جشنواره، نه تنها میدان رقابت، بلکه مجالی برای یادگیری و همافزایی است.
هر قصهگو با حضور خود، به غنای فرهنگی هرمزگان میافزاید و هر روایت، دریچهای تازه به سوی جهان خیال میگشاید. باشد که بیستوهفتمین جشنواره قصهگویی، همچون کشتیای از نور، قصهها را بر پهنهی فرهنگ ایران جاری سازد و یادگار ماندگاری برای نسلهای آینده باشد.
هیات داوران بیست وهفتمین جشنواره بین المللی قصه گویی استان هرمزگان
رضا جوشعار
ناهید پذیرایی
طیبه قاسمی
زهره ده یادگاری