به گزارش روابط عمومی اداره کل کانون پرورش فکری استان همدان به نقل از خبرگزاری فارس از شهرکرد، نشست ادبی نوجوانان شاعر چهارمحال و بختیاری امروز با حضور غلامرضا بکتاش، مربی ادبی کانون استان همدان و از چهرههای ماندگار شعر کودک و نوجوان، حال و هوایی دیگر یافت؛ صحنهای شد از هماندیشیِ استادی پیشکسوت با چشمانِ مشتاق نوجوانی که نه فقط درباره شعر، که درباره "زیستنِ شاعرانه" سخن میگفت. هشدارهای او در آن فضای صمیمی، چراغهایی را بر افروخت که راه نسل تازه را در گذر از هیاهوی مجازی روشن میکند.بکتاش در این دیدار که به همت کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان چهارمحال و بختیاری برگزار شد، با صراحت و صمیمیت، دغدغههای خود درباره شعر امروز نوجوان و آسیبهای فضای پرزرقوبرق دیجیتال را بیان کرد.
خواننده فضای مجازی، خواننده عمیقی نیست
وی با مرور خاطرات دهههای ۵۰ و ۶۰ و نحوه عرضه آثار در آن دوران، نسبت به وسوسه «دیده شدن سریع» در فضای مجازی هشدار داد و گفت: بهتر است مطالعه کنند. فکر شهرت نباشند، شعر خوب بسرایند و یادشان باشد خوانندگان فضای مجازی گاهی خوانندگان عمیقی نیستند.وی موفقیت پایدار را در گرو سرمایهگذاری روی کیفیت اثر دانست و تأکید کرد: همه موفقیتها با سرودن شعر خوب حاصل میشود و این، نیازمند آموزش، تلاش و مطالعه است.
شاعر باید کاشف باشد، نه مقلد
بکتاش با اشاره به جملهای از «شل سیلوراستاین»، بزرگترین آفت هنر نوجوان امروز را «تقلید» خواند و اظهار کرد: خوشبختی من این است که از کسی تقلید نکردهام. شاعری، کشف و شهود است، معرفت و شناخت است. شعر حاصل این اتفاقات است.وی از نوجوانان خواست تا «صدای منحصربهفرد خود» را بیابند و تحت تأثیر جریانهای زودگذر قرار نگیرند.در بخشی نمادین از این نشست، بکتاش با تأکید بر نقش طبیعت و خاستگاه در شکلدهی به روحیه شاعر، خطاب به نوجوانان گفت: شعر شما باید مانند چشمهای از دل زاگرس بجوشد؛ زلال، طبیعی و ریشهدار.وی که خود را پرورشیافته دامان کوههای الوند میداند، افزود: اگر آن آبشارها و زلالیها نبود، شاید شعر من امروز از آن اصالت برخوردار نبود.بکتاش در اقدامی پرمعناتر، «آبشار» را به عنوان نماد «پاکی، حرکت و زلالیت» به نوجوانان هدیه کرد و گفت: نوجوانان قدر نوجوانی خود را بدانند. زبان فارسی را پاس بدارند. مطالعه کنند و خودشان را کشف کنند تا بدانند برای چه هدفی باید گام بردارند.به گزارش فارس، این نشست که با شعرخوانی نوجوانان و نقد و تشویقهای بکتاش همراه بود، فضایی سرشار از امید و آگاهی ایجاد کرد. حضار با این پیام روشن جلسه را ترک کردند که مسیر هنر واقعی، از «عمق» میگذرد، نه از «ترند».
