همزمان با برگزاری رده استانی بیست و هفتمین جشنواره بین المللی در کانون قزوین با داوران این رویداد گفت و گو کردیم :
لطفا خودتان را برای خوانندگان ما بیشتر معرفی کنید
من سید مهرداد کاوسی هستم، نویسنده کارگردان بازیگر و نقال و تعزیه خوان
حدود بیست و دو سال در عرصه فعالیتهای نمایشی حضور دارم بالای صد جشنواره در سطح استانی و منطقهای و ملی و بین المللی حضور داشتم و بالای دویست لوح تقدیر و دیپلم افتخار و تندیس دارم
مدرس و داور نقالی و شاهنامه خوانی
سفیر فرهنگی هنری جمهوری اسلامی ایران در کشورهای روسیه و ارمنستان و ...
نفر برتر قصهگویی بخش آیین سنتی دوره بیست و چهارم
منتقد و داور جشنواره قصه گویی استانی منطقه ای و بین المللی
درباره قصهگویی و جشنواره قصهگویی برایمان بگویید
جشنواره قصه گویی یکی از شرافتمندانه ترین جشنوارههای ایران است که از کودک تا پدر بزرگ و مادربزرگ را درگیر می کند و به کودکان می آموزد تا در آینده به هدفهای خودشان نزدیک تر باشند
کانون را دوست دارم چون در آن و کارمندانش دوستی یکرنگی، همدلی و هدفمندی را دیده ام
چه قصههایی از کودکی خود به خاطر دارید؟
من قصههای مادربزرگم که رسوم گذشتگان را در قالب قصه میگفت به یاد دارم و با آنها بزرگ شدم .
قصههایی که در آن درس پنهان بود برای امروزمان
در کودکی چه کسانی برای شما قصه گفته اند؟
مادر بزرگ و مادرم
کدام قصه برای شما خاطره انگیز، بهیادماندنیتر و اثرگذار تر بوده است؟
من قصه مردی که پدرش را در سبدی در کوه گذاشت و همان سبد توسط فرزندش برگردانده شد که همان کار با خودش شود که توسط مادر بزرگم گفته شد در ذهنم هست با مفهوم : هر آنچه با دیگران کنی همان با خودت میشود
زیباترین صحنه قصهگویی که دیده اید را برای ما توصیف کنید
زیباترین صحنه را وقتی دیدم که مادربزرگی با عصایش و به سختی پلههای سن را بالا میرفت تا برای بچه ها قصه بگوید
جایگاه قصهگویی را در معرفی کانون تا چه حد موثر میبینید؟
به نظر من یکی از ویژهترین معرف های کانون قصه و قصه گویی است
